Jagannath's Juggernaut

  The Buildup:  People who know me know that I am very selective when choosing running events. What do I as a runner look for when signing up for an "event"? Firstly the event should be conducted/managed by runners who know what it takes to conduct such an event. Event management companies who conduct races eventually end up ruining the experience. Secondly, I would want the season to be good for running, weather wise (not too hot, not in the middle of the monsoon and such). Thirdly, the route. As much as the route avoids looping around the same place and as much as a route has lesser traffic interferences, the better it is. Also, whether the route is barefoot friendly matters to me. I don't bother about the elevation profile and such. On top of all this, of course, I never travel outside Chennai for anything less than a marathon distance (42.2 km). Erode marathon ticked all the boxes above (other than the distance) and since there was wonderful word of mouth about the la...

Race Report - Big's Backyard Ultra - Oct 4/5, 2025      Ever since the first time I heard about backyard ultra, I have always felt that this was a format that I should try and see. This run has an unique concept - you have to run a loop of 6.7 km in an hour and whatever time you save in those 60 minutes, you get to rest, before starting the next loop exactly when the clock strikes the next hour. This is a "last one standing" race and is a true test of endurance and mental strength. When I saw an insta post in late February 2025 about a backyard ultra happening in Coimbatore in late March, I was very much inclined to register for it. Thankfully, good sense prevailed and I did not register then. Very soon I came to know that Chennai Runners was bringing BBU to Chennai and that too the location was going to be Tamilnadu Police Academy (TNPA) near Vandalur, and my joy knew no bounds. I had mentally registered myself for the race the moment I heard this news! Training for DRHM...

Ironman Distance at 50 (3.8 km swim, 180 km cycling and 42.2 km run) Reposting what I had posted in FB, as I am not sure if I will retain FB forever! When I was just getting "active" around 2017, I read about Milind Soman finishing an Ultraman Triathlon at 50. Had thought at that time that I should do a full IronMan triathlon by 50. I had no specific event in mind and I didn't even know how tough it would be. Once I became good at running and better at cycling, I realised that this was a Herculean task. So the thought of doing an IronMan (140.6) was pushed to the backburner. The spark was suddenly lit around March when Eswari shared a post about some friend of hers finishing a "self-supported IronMan". I was amazed and thought it would be great for me to do so for my 50th birthday. Just as I was thinking aloud, Eswari, Sudo and others encouraged me and so I fixed up on the plan. The date that I set was Jun 21, Saturday! I was supposed to train for this from Mar...

If you are reading this, you probably know by now that I did not finish my first IronMan attempt at Goa on October 27, 2024! This post is more about chronicling the event and a self-assessment of what went wrong, and I will stick to the swim leg only, which is where my race started and ended. This may be a long one. I hope I will read this before every stage of my next triathlon (whenever it happens) - the registration stage, the training stage, and the final stage just before the event. The Buildup The training leading up to the event was not at all sufficient in the swim aspect. One thing I had decided after a similar distance triathlon last year at Malpe (albeit supported in the swim with buoy and a rope tied all the way in the sea marking the route) was that I would clock at least 3000 km mileage on my cycle in the 11-month period between Malpe and Goa. My running mileage anyhow was in the 150-200 km per month range. From April, I thought I should ...

மனிதர்கள் ஒரு இடத்திலிருந்து இன்னொரு இடம் செல்ல பழகி விட்டனர். வீட்டை விட்டு கிளம்பும் போது எங்கு செல்ல எத்தனிக்கிறோம் என்று நமக்கு தெரிவதால் பயணம் எளிதாகிறது. சில சமயம் போகும் வழி தெரியாவிட்டாலும் சேருமிடம் அறிந்திருந்தால் யாரிடமாவது கேட்டாவது சென்று அடைகிறோம். அப்படி பழகி விட்டோம். சேருமிடம் தெரியாமல் ஒரு பயணத்தை மேற்கொண்டால் அது எப்படி இருக்கும்? அதுவும் சரியான வெளிச்சம் இல்லா ஓர் அடர்ந்த பாதையில்? கண் போன போக்கிலே கால் போகலாமா என்பர், ஆனால் கண் எந்த பக்கமும் பார்க்க இயலாத போது கால் நேரே போக வேண்டும் என்றால் எப்படி? என்னடா சொல்ல நினைக்கிரே, எதுக்கு டா இவ்வளவு முஸ்தீபு என்று எண்ணுகிறீர்களா? நிற்க. இதற்கு முன் நான் பெற்ற அனுபவங்களை இந்த இரண்டு linkகளில் படித்து விட்டு தொடரவும். முதல் அனுபவம் ஆழம் என்றால் என்ன? முருங்கை மரத்தை ஏறி வேதாளத்தை பிடிக்க சென்ற விக்ரமாதித்தன் போல மீண்டும் ஒரு கடல் நீச்சல் முயற்ச்சியை பற்றியது தான் இந்த வலைப்பூ. கமலஹாசன் அன்பே சிவம் படப்பாடலில் கூறியது போல "ஏதாச்சும் போதை ஒண்ணு எப்போதும் தேவை கண்ணா, இல்லாட்டி மனுஷனுக்கு சக்தி இல்ல.." இ...

இந்த வலைப்பூவிர்க்கு முன்பே நீங்கள் வந்திருந்தால் என்னுடைய கடல் நீச்சல் (!?) அனுபவம் பற்றி படித்துருப்பீர்கள். அதன் தொடர்சசியாக இதை கொள்ளலாம். மரக்கிளையில் அமர்ந்திருக்கும் குருவியானது அந்த கிளையை நம்புகிறதா அல்லது தன் பறக்கும் திறமையையா என்று படித்திருக்கிறோம். அது போல் நீந்தும் போது ஆழம் என்னானாலும் நம் நீச்சல் திறமையை நம்பி தான் இறங்குகிறோம்.  ஒரு வேளை நம் திறமை மீது நமது மனம் நம்பிக்கையில்லா தீர்மானம் நிறைவேற்றினால்? இது போன்றது தான் என் நிலைமை. நீண்ட கால இடைவெளி மற்றும் நல்லதல்லாத நினைவுகளை மட்டுமே நினைவில் கொள்ளும் மனம் - deadly காம்பினேஷன். 3 km swimathon, 1.5k in triathlon மற்றும் பல training sessions நீந்தி இருந்தாலும் ஒரு முறை தூரம் சென்று மனம் பதபதைத்து கைகால்கள் விறைத்து போய் ரமணர் போல் மரணத்தை அருகில் சென்று பார்த்த ஒரு அனுபவம் - நிற்க, actually அவ்வளோ scene இல்லை but ரொம்ப பயந்து போய் குப்புற படுத்து நிதானமாக back stroke செய்து ஒரு வழியாக வந்து சேர்ந்த அந்த நினைவு அகளாமல் ஒரு வடுவாக மிஞ்சிவிட்டது. அதனால் ஒவ்வொரு முறை ஆழத்தை (goggles வழியாக) பார்க்கும் போது ஒரு இனம் தெ...